Tadeusz Wita - Aktualności

            W związku z informacją prasową dotyczącą działań Obywatelskiego Ruchu Obrony Mieszkańców wobec mojej osoby jestem zmuszony odnieść się do stawianych mi zarzutów. W "Głosie Zabrza" z dnia 26.05.2011 pojawiła się informacja, że OROM wystosował apel do prezesa Prawa i Sprawiedliwości, w którym domaga się abym nie kandydował w zbliżających się wyborach parlamentarnych. Pragnę podkreślić, że przez fakt uniemożliwienia mi wcześniejszego zapoznania się z treścią pisma, OROM - który zapewne ceni sobie wysokie standardy współżycia społecznego- złamał wszelkie zasady i wykazał się brakiem szacunku dla drugiej strony sporu nad czym głęboko ubolewam. Nie wiem kto jest personalnie autorem apelu, tym niemniej pozwolę sobie moje oświadczenie skierować do Pani Elżbiety Huber–Kaczmarek, która jako przewodnicząca OROM-u bierze odpowiedzialność za treść listu.

            Pani Huber-Kaczmarek zarzuca mi, iż jako przewodniczący Rady Miasta „pacyfikowałem opozycję obywatelską” przez niedopuszczanie do głosu przedstawicieli OROM na sesji Rady Miasta, kiedy ważyły się losy szpitala przy ul. Wyciska. W pierwszej kolejności zachęcam Panią Huber-Kaczmarek do zapoznania się z regulaminem Rady Miasta, który jasno stanowi: "Art. 6 Pkt. 1 Nad sprawnym przebiegiem obrad i przestrzeganiem porządku na sali obrad czuwa Przewodniczący Rady Art. 16 Pkt.8 Przewodniczący może udzielić głosu osobie nie będącej radnym." Zatem z regulaminu jasno wynika, że zabranie głosu przez osobę spoza Rady, jest fakultatywne a nie obligatoryjne, o czym decyduje przewodniczący Rady, mając na uwadze sprawny przebieg i porządek na sesji. Pani jako osoba szczególnie wrażliwa na skrupulatne przestrzeganie prawa i porządku w instytucjach publicznych powinna to wiedzieć i przyjąć z pokorą do wiadomości. Prawdą jest, że jako przewodniczący rzadko korzystałem z przysługującego mi prawa do udzielenia głosu osobom spoza Rady, wychodząc z założenia, że czas na merytoryczną dyskusję jest podczas branżowych komisji, a w czasie sesji nie może dochodzić do politycznych awantur. Nigdy nie odmówiłem głosu stronie społecznej, jeżeli jej przedstawiciele przed sesją zwrócili się o to do mnie. Pozostając w wątku likwidacji szpitala oraz mojego stanowiska w tej sprawie, Pani oskarżenie o „pacyfikacji opozycji obywatelskiej” odczytuje jako wyjątkowo kuriozalne i stronnicze, bowiem jako jedyny z Radnych głosowałem przeciw likwidacji.

             Drugim zarzutem, który stawia mi przewodnicząca OROM to „mój udział w zamieszaniu wokół Rady Dzielnicy Centrum Południe”. Dosyć enigmatycznie opisana wyżej wymieniona sprawa nosi znamiona insynuacji, która powoli staje się specjalnością Pani Huber-Kaczmarek. Mój udział sprowadzał się do przyjęcia skargi członków Rady Dzielnicy Centrum Południe na działalność jej przewodniczącej czyli Pani Huber–Kaczmarek. Wówczas jako uprawniona osoba wraz z innym członkiem Rady Miasta, udałem się na posiedzenie Rady Dzielnicy, na którym to posiedzeniu w demokratycznym głosowaniu odwołano Panią Huber-Kaczmarek z funkcji przewodniczącej. Zatem sugestie jakoby moje działanie w tym zakresie wykraczało poza ogólnie przyjete normy jest całkowicie nieprawdziwe i dla mnie krzywdzące.

          Swoją obecność w samorządzie zawsze traktowałem jako służbę ludziom i ludzkim sprawom. W 2005 roku mieszkańcy docenili moje zaangażowanie i w wyniku wyborów oddelegowali mnie do pracy w Sejmie na rzecz nas wszystkich. Zapewniam Panią, że taktyka oczerniania osób publicznych nie przysporzy Pani poparcia społecznego. Apeluję do Pani o rzetelną prace dla dobra mieszkańców Zabrza, województwa Śląskiego, dla Polski! Na koniec mając na względzie Pani liczne rozczarowania wyborcze, pragnę zadedykować sentencję pewnego włoskiego polityka: "Piękno demokracji polega na tym, że żadna porażka nie jest ostateczna".

Tym oświadczeniem ostatecznie zamykam kwestię bezpodstawnych zarzutów, a dalszą polemikę z moim tekstem będę traktował jako rozpaczliwą próbę zaistnienia w mediach.