|
Interpelacja nr 10980 do ministra obrony narodowej w sprawie sytuacji w Zakładach Mechanicznych Bumar-Łabędy SA Zakłady Mechaniczne Bumar-Łabędy SA są ważnym ogniwem w polskim przemyśle zbrojeniowym. Zakłady te dają miejsce pracy ok. 3200 mieszkańcom Gliwic i okolic. Związkowcy z ˝Solidarności˝ alarmują, że do września 2009 r. 800 pracowników ma otrzymać wypowiedzenie umowy o pracę. Jak wynika z doniesień prasowych, związkowcy po pracach Zespołu Trójstronnego ds. Branży Zbrojeniowej otrzymali tylko informację, że zawieszone zostały wszystkie programy realizowane dotychczas przez Bumar-Łabędy. Jak twierdzi Zdzisław Goliszewski, przewodniczący ˝Solidarności˝ w tym zakładzie: ˝MON nie jest zainteresowany składaniem zamówień w naszym zakładzie. Jedyną szansą dla zakładu są kontrakty zagraniczne, ale to jest sprawa przyszłości˝.
W związku z dramatyczną sytuacją tego zakładu zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami: 1. Czy prawdą jest, że kwota 5,3 mld zł, która na początku roku miała być przeznaczona na zamówienia, została okrojona do kwoty 300 mln i podzielona na 31 zakładów zbrojeniowych w kraju? 2. Czy prawdą jest, że kontrakty zagraniczne polskiego przemysłu zbrojeniowego są blokowane przez Federację Rosyjską, która twierdzi, że jest właścicielem myśli technicznej? 3. Czy w tej sytuacji polski rząd rozważa możliwość zapłaty za licencje, tak aby umożliwić dalszą produkcję polskim zakładom zbrojeniowym? Z poważaniem Poseł Tadeusz Wita Warszawa, dnia 10 sierpnia 2009 r. Odpowiedź ministra obrony narodowej na interpelację nr 10980 w sprawie sytuacji w Zakładach Mechanicznych Bumar-Łabędy SA Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pana posła Tadeusza Wity w sprawie sytuacji w Zakładach Mechanicznych Bumar-Łabędy SA (SPS-023-10980/09), uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień. Już w ubiegłym roku ogólnoświatowy kryzys gospodarczy wpłynął na realizację budżetu Ministerstwa Obrony Narodowej, skutkując niedoborem środków w wysokości 3,3 mld zł, w tym powstaniem zobowiązań związanych z procesem modernizacji technicznej na kwotę około 2,1 mld zł. Poczynione przez Radę Ministrów ustalenia zobowiązały resort obrony narodowej do wprowadzenia w bieżącym roku oszczędności budżetowych na kwotę prawie 2 mld zł. Spowodowało to zmniejszenie nakładów na modernizację techniczną Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej o 400 mln zł, niezależnie od kwoty przewidzianej na uregulowanie zobowiązań z 2008 r. W ˝Planie modernizacji technicznej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na lata 2009-2010˝, przewidującym na 2009 r. kwotę 4,7 mld zł, wydzielono 2,1 mld zł na pokrycie ubiegłorocznych zobowiązań, a także 2,6 mld zł na zabezpieczenie realizacji umów wieloletnich oraz inne zadania, w tym ok. 300 mln zł z przeznaczeniem na zadania w zakresie zabezpieczenia potrzeb polskich kontyngentów wojskowych oraz 400 mln zł zablokowanych środków finansowych. Powyższa sytuacja wpłynęła na możliwości realizacji dostaw na rzecz Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zawartych w planie modernizacji technicznej nie tylko na bieżący rok, ale i na lata następne. Jest to bezpośrednim skutkiem braku pełnego zabezpieczenia środków na realizację zawartych w ubiegłych latach umów wieloletnich na dostawy uzbrojenia i sprzętu wojskowego, co spowodowane było zmniejszeniem - o około 50% w stosunku do pierwotnych planów - możliwości finansowych Ministerstwa Obrony Narodowej w zakresie zakupów, prac rozwojowych, remontów i modernizacji techniki wojskowej. Z tego powodu konieczna była renegocjacja obowiązujących umów wieloletnich w celu dostosowania ich do limitu środków finansowych. Niezależnie od powyższego należy mieć na uwadze fakt, że głównym kryterium branym pod uwagę przy planowaniu rzeczowym, w tym przy określaniu priorytetów niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zawsze było i wciąż jest osiągnięcie założonych zdolności w zakresie obronności i bezpieczeństwa państwa, a także wypełnienie zobowiązań sojuszniczych w zakresie uczestnictwa w wielonarodowych misjach pokojowych. W związku z tym alokacja środków finansowych ma służyć realizacji przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej ich ustawowych zadań i misji. Pragnę jednak wskazać, że w procesie planowania uwzględniono również kwestie kluczowe dla funkcjonowania krajowego przemysłu obronnego. Pozyskiwanie uzbrojenia i sprzętu wojskowego, z wyjątkiem wybranych typów o wysokim stopniu zaawansowania technologicznego, planowane jest w oparciu o polski przemysł zbrojeniowy. Również przyjęte zasady zachowania ciągłości i bezpieczeństwa dostaw zapewniają utrzymanie krajowych zdolności produkcyjnych oraz rozwijanie nowych technologii przez polski przemysł. Proces planowania powinien jednak zawsze pozostawać spójny z potrzebami Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Odnosząc się do kwestii licencji na wyroby wytwarzane przez polski przemysł obronny, uprzejmie informuję, że strona rosyjska przekazała stronie polskiej ˝Wykaz dokumentów międzyrządowych i wyrobów dotyczących przekazania przez Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich licencji na produkcję i remont uzbrojenia i sprzętu wojskowego w latach 1950-1998˝. Zgodnie z ustaleniami międzyresortowymi, powyższa problematyka znajduje się w gestii Ministerstwa Spraw Zagranicznych, które, we współpracy z Ministerstwem Gospodarki, Ministerstwem Obrony Narodowej i Bumar sp. z o.o., a także przedstawicielami zainteresowanych podmiotów przemysłu obronnego, w tym Zakładów Mechanicznych Bumar-Łabędy SA, prowadzi negocjacje ze stroną rosyjską. Mają one na celu uregulowanie kwestii licencji i określenie zasad dalszego jej wykorzystywania w odniesieniu do niektórych typów uzbrojenia i sprzętu wojskowego. Jak dotąd Ministerstwo Spraw Zagranicznych oraz przedstawiciele przemysłu obronnego sygnalizowali pojawiające się zarzuty strony rosyjskiej dotyczące niezgodnej z prawem produkcji i eksportu przez Polskę uzbrojenia wytwarzanego w oparciu o licencje byłego ZSRR. Zarzuty te nie dotyczyły jednak produkcji na potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Należy w związku z tym zakładać, że do momentu uregulowania powyższych kwestii mogą pojawiać się zarzuty ze strony rosyjskiej i tym samym wpływanie na potencjalnych kontrahentów zagranicznych tak, aby nie korzystali z oferty polskiego przemysłu obronnego. Obecnie Ministerstwo Obrony Narodowej prowadzi ze stroną rosyjską negocjacje w sprawie projektu ˝Porozumienia między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Federacji Rosyjskiej o wzajemnej ochronie praw do wyników pracy intelektualnej, wykorzystywanych i uzyskanych w toku dwustronnej współpracy wojskowo-technicznej˝. Aktualnie dokument ten znajduje się na etapie uzgodnień międzyresortowych i następnie zostanie przedstawiony stronie rosyjskiej. Ponadto pragnę poinformować, że problematyka zapłaty za licencje byłego ZSRR pozostaje w kompetencjach Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję w przekonaniu, że uzna je Pan Marszałek za wystarczające. Łączę wyrazy szacunku i poważania Minister Bogdan Klich Warszawa, dnia 16 września 2009 r. |
