|
Interpelacja nr 9076 do prezesa Rady Ministrów w sprawie opieszałości rządu w przygotowaniu bardzo ważnego projektu ustawy o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych Panie Premierze! Wiem, że polski rząd od dłuższego czasu nie może sobie poradzić z przygotowaniem projektu wyżej wymienionej ustawy, co jest powodem wielkich strat dla polskiej energetyki. Pieniądze pozyskane z handlu emisjami w kwotach wielomilionowych mogłyby być przeznaczone na modernizacje i ekologiczne inwestycje w polskich elektrowniach i elektrociepłowniach. Bardzo proszę o odpowiedź na pytanie: Kiedy wreszcie przedmiotowa ustawa trafi na szybką ścieżkę legislacyjną, tak jak obiecywał Pan swojemu ministrowi? Z wyrazami szacunku Poseł Tadeusz Wita Warszawa, dnia 3 kwietnia 2009 r.
Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska - z upoważnienia prezesa Rady Ministrów - na interpelację nr 9076 w sprawie opieszałości rządu w przygotowaniu bardzo ważnego projektu ustawy o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych Odpowiadając na interpelację posła Tadeusza Wity w sprawie opieszałości rządu w przygotowaniu projektu ustawy o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych (pismo znak: SPS-023-9076/09), uprzejmie przekazuję następujące informacje. Projekt ustawy o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych lub innych substancji został przyjęty przez Radę Ministrów i, na podstawie art. 118 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 23 kwietnia br., został przedstawiony Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej. Większość stron protokołu z Kioto (wymienionych w załączniku B) zrealizuje przyjęte cele redukcyjne, jednakże istnieją państwa, które będą musiały zakupić jednostki przyznanej emisji w ramach międzynarodowego handlu emisjami. Według szacunków Banku Światowego największe zapotrzebowanie na przedmiotowe jednostki wykazują kraje UE-15 oraz Japonia, a potencjalnie największą podaż jednostek mogą zapewnić Rosja i Ukraina. Mimo istotnych różnic ilościowych w stosunku do wymienionych krajów Polska również dysponuje znaczącą nadwyżką. Biorąc pod uwagę obecne dysproporcje między podażą a popytem, wskazujące na ogromną nadpodaż jednostek przyznanej emisji, sprzedaż własnej nadwyżki jest poważnym wyzwaniem dla Polski. Duża konkurencja pomiędzy państwami dysponującymi nadwyżką praw do emisji wymusza konieczność szybkiego wprowadzenia rozwiązań prawnych i organizacyjnych umożliwiających uruchomienie mechanizmów pozwalających na wykorzystanie nadwyżki, są to rozwiązania przewidziane w projekcie ustawy. Projekt ww. ustawy określa zasady obrotu i zarządzania jednostkami Kioto, w tym także zawierania umów, których przedmiotem jest obrót jednostkami przyznanej emisji. Jednostki Kioto mogą być wykorzystywane do wypełnienia zobowiązań redukcyjnych w zakresie emisji gazów cieplarnianych wynikających z protokołu z Kioto, a także mogą być przedmiotem obrotu międzynarodowego zgodnie z protokołem z Kioto. Jednostki przyznanej emisji mogą być przedmiotem międzynarodowych transakcji, zawieranych zarówno w formule umowy międzynarodowej, jak też umowy cywilnoprawnej. Stworzenie takiej możliwości znacznie powiększa zdolność Polski do zawierania większej ilości korzystnych transakcji poprzez zagwarantowanie zdolności elastycznego podejścia do różnych oczekiwań i warunków stawianych przez kupujących. Należy podkreślić, że warunkiem dokonania sprzedaży jednostek przyznanej emisji jest zagwarantowanie przez sprzedającego wykorzystania całości przychodów ze sprzedaży na dofinansowanie przedsięwzięć związanych z szeroko pojętą ochroną klimatu i środowiska. Dlatego też projekt ww. ustawy określa podstawy funkcjonowania krajowego systemu zielonych inwestycji. System ten jest pochodną mechanizmu przewidzianego w art. 17 protokołu z Kioto i gwarantuje wykorzystanie środków pochodzących ze sprzedaży nadwyżek jednostek przyznanej emisji na wskazane przez kupujących te jednostki kategorie projektów. Idea i cel krajowego systemu zielonych inwestycji sprowadzają się więc do stworzenia i wzmacniania proekologicznego efektu wynikającego ze zbywania nadwyżek jednostek przyznanej emisji. Zatem przyjęcie i wdrożenie transparentnych i efektywnych środków prawnych będzie stanowić zachętę dla potencjalnych nabywców do przyjęcia oferty sprzedaży tych jednostek. Ustawa przewiduje także, że wsparcie finansowe realizacji programów i projektów w ramach krajowego systemu zielonych inwestycji może być dokonywane w formie dotacji, w tym dotacji przeznaczanych na dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych oraz dotacji przeznaczanych na częściową spłatę kapitału kredytów bankowych. Według projektu ww. ustawy środki uzyskane ze sprzedaży jednostek przyznanej emisji w okresie 2009-2012 będą przeznaczane na realizację programów lub projektów związanych z ochroną środowiska, w tym w szczególności związanych z ograniczeniem lub unikaniem krajowej emisji gazów cieplarnianych lub ich pochłanianiem czy sekwestracją dwutlenku węgla, a także na finansowanie innych działań związanych z ochroną środowiska. Programy lub projekty będą realizowane w następujących obszarach: - poprawy efektywności energetycznej w różnych sektorach gospodarki krajowej, - poprawy efektywności wykorzystania węgla, w tym czyste technologie węglowe, - zamiany paliwa na niskoemisyjne, - unikania lub redukcji emisji gazów cieplarnianych w sektorze transportu, - wykorzystania odnawialnych źródeł energii, - unikania lub redukcji emisji metanu poprzez jego odzyskiwanie i wykorzystywanie w przemyśle wydobywczym, gospodarce odpadami i ściekami i gospodarce rolnej i wykorzystanie do produkcji energii, - działań związanych z sekwestracją gazów cieplarnianych, - innych działań zmierzających do ograniczania lub unikania krajowej emisji gazów cieplarnianych lub pochłaniania dwutlenku węgla (CO2) oraz adaptacji do zmian klimatu. Aby przyspieszyć zawarcie kontraktów na sprzedaż nadwyżek jednostek przyznanej emisji, równolegle do prac nad projektem ustawy prowadzono konsultacje z potencjalnymi kontrahentami. Jak wynika z wstępnych rozmów prowadzonych z potencjalnymi nabywcami, część z nich warunkuje podpisanie umowy od przeznaczenia wpływów ze sprzedaży jednostek na wskazane przez nich rodzaje projektów. Reasumując, należy podkreślić, że projekt ustawy o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych lub innych substancji, po przyjęciu przez Radę Ministrów w dniu 23 kwietnia br., na podstawie art. 118 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, został przedstawiony Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej, dlatego też jego dalsze szybkie procedowanie należy do kompetencji parlamentu. Zgodnie z decyzją Rady Ministrów do prezentowania stanowiska rządu w tej sprawie w toku prac parlamentarnych został upoważniony minister środowiska. Można zatem przyjąć, że poprawna implementacja dyrektyw Unii Europejskiej, właściwe stosowanie regulacji określonych w projekcie ustawy, jak również umożliwienie jak najszybszego wejścia w życie tej ustawy będzie efektem współpracy rządu i parlamentu. Podsekretarz stanu Bernard Błaszczyk Warszawa, dnia 30 kwietnia 2009 r. |
