Zdarzyło im się prezentować specyfikę brytyjskiego rynku, odmienność kulturową i mechanizmy rządzące tamtejszą gospodarką, przed siedmioma słuchaczami lub ponad setką, ale nigdy nie spotkali się z grupą ludzi, tak uważnie słuchających i tak zaangażowanych. Dodatkowo było mi miło, kiedy uczestnicy chwalili profesjonalizm i konkretność wykładowców. Fascynujące były dane statystyczne, dotyczące dynamicznego rozwoju wzajemnej wymiany, jak  i informacje o chłonności brytyjskiego rynku. Ciekawe były porównania dotyczące obyczajów w biznesie i prostych mechanizmów, które wynikają po prostu z większego zaufania na każdym kroku. Jeden z prelegentów zwrócił uwagę  na fakt naszego polskiego obciążenia wielką wzajemną nieufnością, występującą nie tylko w biznesie, ale i w kontaktach między państwem  i obywatelem. Postawił tezę, że to nam zostało  po minionej epoce, kiedy „władza ludowa” nakazywała być nieufnym wobec wszystkich, bo wtedy znajdowało się miejsce na działanie „ partii jedynej mądrej i jedynej dobrej”. Ja chętnie rozbuduję  taką tezę o stwierdzenie , że nam we krwi zostały również inne złe przyzwyczajenia i relacje miedzy ludzkie. Wiele pokoleń wychowywało się w kraju, który nie był wolny. W naszej ojczyźnie przez lata nie ważny był patriotyzm, tylko budowa „międzynarodowego szczęścia powszechnego i ludowego”. Skażeni takim myśleniem do dziś nie potrafią mówić o wartościach czy ideałach. Teraz chcieliby, w imię wolności jednostki, głosić niczym nie skrępowaną swobodę, zapominając o tym, jak nieograniczone rządze wywołały dwie wojny światowe i wiele powszechnych nieszczęść.